Këto ditë në media qarkullon ideja e një takimi të mundshëm midis kryeministrit Hashim Thaçi dhe Presidentin serb Boris Tadiç. Të dytë kanë deklaruar publikisht se bien në dakord se takimi do të ishte i dobishëm.

 

Autor: Azem Vllasi

Nuk ka dyshim, do të ishte i dobishëm  po të takoheshin, sepse kjo do të jetë së paku një dëshmi simbolike që ata janë të gatshëm për të bërë një hap përpara në drejtim të normalizimit të marrëdhënieve përndryshe shumë të këqia në mes dy vendeve, Kosovës dhe Serbisë.

Për fat të keq, takimi nuk do të ndodhë. Sipas motiveve të  paralajmëruara  dhe  arsyve të secilit prej tyre që shprehën gatishmërinë për t’u  takuar jsnë diametralisht të kundërta. Qëndrimet janë aq të kundërta sa që njeni shkonë në perëndim e tjëtri në lindje, qka do të thot se edhe pse toka eshte e rruullakët vështirë se do të takoheshin ndonjëherë.

Tadiç thot  se ai do të takohet  me Thaçit për "planin" e tij për katër pikat për  "zgjidhjen" e problemeve në Kosovë (pikat parashohin një lloj statusi të veçantë për Kosovën veriore tri komunat serbe). Megjithëse rrethanat janë ndryyshe dhe Tadiçi është ashtu sikurse Millosheviqi. Nëse e shikojmë  Kosovën nga perspektiva më  kujton kohen kur Millosheviqi pranoi një takim me "përfaqësuesit e shqiptarëve" për të "zgjidhur" disa nga problemet në Kosovë, i cili la të kuptohet se Kosova është pjesë e Serbisëdhe nën autoritetin e sajë.

Tani Tadic gjithashtu propozoi takim, por jo duke e  trajtuar Thaçin si Kryeministër të Republikës së Kosovës, por si "përfaqësues të shqiptarëve.

Megjithatë, qëllimi i Tadiqit është që të ruajnë autorësinë dhe autorizimin. Pra, për të thënë se Serbia është përgjegjëse për zgjidhjen e problemeve në Kosovë, sepse, sipas Tadiqit, ajo është  pjesë e Serbisë.

Pozitën e  Thaçit e përcakton  realiteti i tanishëm. Ai është  kryeministri i shtetit të Kosovës dhe vetëm në këtë cilësi mund  të takohet me kreun e çdo vendi apo qeverie, e edhe me Tadiçin. Mund të bisedohet  për çdo gjë që të çon në normalizimin e marrëdhënieve mes dy vendeve fqinje, si dhe këto bisedime  duhet të çojnë drejt njohjes së ndërsjellë. Çdo gjë tjetër është për nivele më të ulëta të komunikimit, dhe  jo të  një niveli të  presidentit  dhe kryeministrit  të  njërit dhe  shtetit tjetër.

Përshkak se  Tadiqi këtë nuk do ta pranojë, atëherë e e vetmja gjë që mund të ndodhë, është ajo që ka ndodhë në kohët e vjetra, që ndonjë ndërmjetësues i huaj t’i sjellë në të njëjtën tryezë, sikurse  dikur amerikanët (Richard Holbruck) që  aranzhuan takimin në mes Rugovës dhe Millosheviqit, i cili nuk pat kurfar rëndësie.

/Balkanpost/